شد و مورد محبت خليفه قرار گرفت . همين‌كه مسعود از اين امر آگاه شد به بغداد لشكر كشيد . خليفه ناچار قبول كرد كه خطبه سلطنت را به نام مسعود جارى كند ، به شرط آنكه سلجوقشاه را وليعهد خود كند . در سال 526 هجرى برادر ديگر مسعود در رى به خدمت سلطان سنجر رسيد و به فرمان او به حكومت عراق منصوب شد . هنگامى كه خليفه و مسعود و سلجوق شاه آگاه شدند ، عازم جنگ با سنجر گرديدند ، ليكن از سپاهيان سنجر شكست خوردند و طغرل رسما به سلطنت نشست و تا سال 529 هجرى سلطنت كرد . غياث الدين ابو الفتح مسعود ابن محمود ( 529 - 547 ه . ق . ) ( 1134 - 1152 م . ) مسعود ابن محمد بعد از مرگ طغرل به سلطنت رسيد . وى در حقيقت آخرين نماينده قدرت سلاجقه در مغرب ايران است . هرچند كه در برابر قدرت سنجر ، سلطنت مسعود چندان رونق و اهميتى نداشت ، ليكن به دليل غلبه او بر خلفاى عباسى و سركوبى مدعيان سلطنت ، در ميان زمامداران سلاجقه غرب ايران ، داراى اهميت خاصى است . معز الدين ابو الفتح ملكشاه ابن محمود ( رجب 547 تا ذى القعده 548 ه . ق . ) بعد از مرگ سلطان مسعود ، ملكشاه ابن محمود به سلطنت رسيد . وى به دليل افراط در عياشى بعد از چهار ماه به دست بزرگان مملكت از سلطنت معزول شد . غياث الدين ابو شجاع محمد ابن محمود ابن محمد ( 547 - 554 ه . ق . ) ( 1152 - 1159 م . ) بزرگان كشور پس از عزل ملكشاه ، محمد برادر او را به سلطنت برگزيدند . وى تا سال 554 هجرى سلطنت كرد . غياث الدين ابو الفتح سليمانشاه ابن محمد ( 554 - 556 ه . ق . ) ( 1159 - 1160 م . ) بعد از درگذشت سلطان محمد دوم بر سر تعيين جانشينى او بين بزرگان مملكت اختلاف بروز كرد ، عده‌اى از سلطنت سليمانشاه طرفدارى مىكردند و عده‌اى ديگر مايل بودند